តើអ្នកមានបទពិសោធន៍ដោយវិធីណា ?


នៅពេល​គ្រប់​គ្នា​និយាយពីបទពិសោធន៍ គេ​ច្រើន​សំដៅ​ទៅលើ​ការងារ​ដែល​គេ​ធ្លាប់​ធ្វើនៅតាម​ក្រុមហ៊ុន អង្គកា  ឬ​ស្ថាប័នផ្សេងៗ ។ ហើយ​ក៏​មាននិស្សិត ឬ​មនុស្សជា​ច្រើន​ខ្លាចរអាមិនហ៊ានដាក់ពាក្យសុំ​បម្រើ​ការងារ​សម្រាប់ ក្រុមហ៊ុន អង្គការ ឬ​ស្ថាប័ន​ដែល​បាន​កំណត់​យក​នូវ​បទពិសោធន៍ ច្រើន​អំពីជំនាញ​ដែល​គេត្រូវការរើស វាជាការពិត ដែល​បណ្ដា​ក្រុមហ៊ុន គេចង់បាន​នូវ​អ្នក​ដែល​មានបទពិសោធន៍​ក្នុង​ការងារ ក៏​ប៉ុន្ដែវាជារឿងពិបាក និងធ្វើ​ឲ្យ​ខ្លាច​សម្រាប់ អ្នក​ដែល ទើប​បញ្ចប់​ការ​សិក្សា ។ 
 សម្រាប់​ទស្សនៈរបស់​ខ្ញុំ ជា​ពិសេស​សម្រាប់​ប្អូនៗ​និស្សិតៗ​ដែល​រៀន ផ្នែក​ព័ត៌មាន​វិទ្យា បទពិសោធន៍ វាពុំមែនកើតមានតែ​នៅពេល ដែល​ប្អូនបាន​បម្រើ​ការងារ​នោះទេ ប៉ុន្ដែវាកើតមាន​យ៉ាង​ពិសេស​នូវ​បទពិសោធន៍ ចាប់តាំងពី​លោកអ្នក​កំពុង​បាន​សិក្សា​ជំនាញនេះ ការ​សិក្សា​ផ្នែក​ព័ត៌មាន​វិទ្យាវា​តម្រូវ​​ឲ្យ​​ លោកអ្នក​ព្យាយាម និងអនុវត្តន៍ ហើយចេះរក និងសាកល្បងដោះស្រាយ​បញ្ហា​តាម​ប្រព័ន្ធ​កុំព្យូទ័រ ចាប់តាំងពី​លោកអ្នក​បាន​សិក្សា ពីភាសារបស់វានេះ ខ្ញុំ​មានន័យថា​លោកអ្នក​ត្រូវឧស្សាហ៍​បង្កើត Software ដោយខ្លួនឯង ​ទៅតាម​គំរូ និងការ​គ្រប់គ្រង​ជាក់ស្ដែង ដែល​លោកអ្នក បានដឹងនិងឃើញ ព្រោះ​នៅពេល​ដែល​លោកអ្នក​បង្កើត​កម្មវិធី​លោកអ្នក​នឹង​ខិតខំ​ស្រាវជ្រាវ​ ទាំងបច្ចេកទេសកូដ ទាំងរបៀបនៃ​ការងារ​ដែល​លោកអ្នក​កំពុង​ដោះស្រាយហើយពេលណា​ដែល​លោកអ្នក​បាន​ សម្រេច​ទោះបីជា​កម្មវិធី​នោះតូច​ក៏​ដោយ ប៉ុន្ដែ​វានឹង​ជាការសប្បាយ​នូវ​ភាពជោគជ័យរបស់​លោកអ្នក​ជាលើកដំបូង ហើយនេះជាកត្តាជំរុញ​ឲ្យ​លោកអ្នក​ចង់​សិក្សា ពីភាសា​កម្មវិធី​ (Programming Language) វា ​ក៏​ប្រហែលជានឹង​បង្កើត​នូវ​មហិច្ឆិតា សម្រាប់​លោកអ្នក​ក្នុង​ការ បង្កើត​កម្មវិធី​ផងដែរ ក្នុង​អនាគតនេះហើយជា​ចម្លើយ​មួយ​ដែល​លោកអ្នក​បានចោទសួរថា តើបទពិសោធន៍បានដោយ វិធីណា​ខ្លះ សម្រាប់​អ្នករៀន​ផ្នែក​ព័ត៌មាន​វិទ្យា ។  
  •  ទន្ទឹមនឹងនេះ​ក៏​មាននិស្សិត​ព័ត៌មាន​វិទ្យាមួយចំនួនបានចោទសួរថា តើរៀន​បង្កើត​កម្មវិធី​កុំព្យូទ័រ ដើម្បី​អ្វី? វាជាគ្រោះ​ថ្នាក់​មួយ​ដែល​យើងគ្រប់​គ្នា ជាអ្នកបើកបរពុំបានដឹងពីគោលដៅ ឬ​ទីកន្លែងជាក់លាក់​ដែល​ខ្លួនយើងនឹងទៅ ។ សម្រាប់​អ្នក​សិក្សា​ក៏​ដូច​គ្នា វានឹង​បាត់បង់​នូវ​ការ​ខិតខំ​និងទឹកចិត្ត ហើយទី​បំផុត​លោកអ្នក​នឹងបោះបង់ការ​សិក្សា បើសិនជាពុំបានដឹងពីសារប្រយោជន៍នៃការ​សិក្សា​នោះ ។ 
  • តើភាពស្រពិចស្រពិលទាំងនេះវាជាកំហុស​របស់អ្នក​សិក្សា ឬ​ជាកំហុសរបស់គ្រូ? សម្រាប់​ខ្ញុំ​ចាត់ទុកថាវាជាកំហុសរបស់គ្រូ ដែល​ពុំបានពន្យល់​ឲ្យ​សិស្សដឹងថា​ពួកគេ​កំពុង​ស្ថិតនៅទីណា ហើយនឹង​ទៅកាន់​ទីណា? ក្រៅពីនេះពុំបាន​ប្រើ​វិធីសាស្រ្ដបង្រៀន​ឲ្យ​សិស្សចេះ​ស្រាវជ្រាវ និងដោះស្រាយ​បញ្ហា​ដូចអ្វី​ដែល​ខ្ញុំ​បានបកស្រាយ​ខាងលើ ។
  •  តើការ​ស្រាវជ្រាវ​ដោយវិធីណា ?
 លោកអ្នក​ត្រូវ​ធ្វើការ​ស្រាវជ្រាវ​តាមរយៈ​ការអាន និងអនុវត្តន៍​ឲ្យ​បាន​ច្រើន​តាមរយៈ​សៀវភៅ, E-Books, ឬ​ពី Internet ​ ព្រោះ​ថាកាលបើមាននិស្សិត និងសាស្រ្ដាចារ្យ​និយម​អានសៀវភៅ វាជាវប្បធម៌​បង្ហាញ​យ៉ាង​ច្បាស់ពី​ប្រទេស ឬ​សង្គមនោះ មានការរីក​ចម្រើន និង​សម្បូរ​ធនធានមនុស្សផ្ទុយទៅវិញ វានឹង​មានតែបរិមាណអ្នកបាន​បញ្ចប់​បរិញ្ញាបត្រ អនុបណ្ឌិត បណ្ឌិត ប៉ុន្ដែពុំមាន​សមត្ថភាព ឬ​បទពិសោធន៍ហើយទី​បំផុត​នឹងកើតមានគំនិតនិន្ទាជនបរទេស ឬ​ខ្លាចរអាមិនហ៊ានដាក់ពាក្យ បម្រើ​ការងារ​ទៅកាន់​ក្រុមហ៊ុន​ណា​ដែល​តម្រូវ​មានបទពិសោធន៍​ច្រើន​នោះ ។
​ចំណេះដឹង​និងបទពិសោធន៍​វានឹង​កើតមាន នៅពេល​ណា​ដែល​លោកអ្នក​ខិតខំ​ស្រាវជ្រាវ និងអនុវត្តន៍​តាមរយៈ​ការអាន សៀវភៅ ឬ​ពី Internet ប៉ុន្ដែនឹងអាចចេះបាន​តាមរយៈ​គ្រូ​យ៉ាង​ច្រើន​ត្រឹម 30% តែប៉ុណ្ណោះ ។ ហើយយើង ​ក៏​មិនគួរចាត់ទុកគ្រូ ដែល​បង្រៀនយូរពីមុខជំនាញនោះ ដែល​មិនបាន​ស្រាវជ្រាវ​អ្វី​ដែល​ថ្មី ទៅនឹងជំនាញ​ដែល​ពាក់ព័ន្ធការបង្រៀនថា ជាអ្នកចេះនោះទេ ប៉ុន្ដែវាជាសញ្ញាណ​បញ្ជាក់​ថា និស្សិតនិងចុះថយពីគុណភាព និងទទួលបានបរាជ័យ​នូវ​ជំនាញ នោះពីការបង្រៀនរបស់គាត់ ក្នុង​ពេលណា​ដែល​ពួកគេ​បាន ដាក់ពាក្យ​បម្រើ​ការងារ​នៅ​ក្រុមហ៊ុន​ឯកជន ។
ជាការសន្និដ្ឋាន ​ចុងក្រោយ​បទពិសោធន៍​ដែល​លោកអ្នក​ទទួលបានគឺ ការ​ស្រាវជ្រាវ ការអានសៀវភៅ ការអនុវត្ត​ទៅតាម​ឯកសារផ្សេងៗ ការ​បង្កើត​បញ្ហា និង រៀនដោះស្រាយ​បញ្ហា​ដោយខ្លួនឯង​ដែល​ទាំងអស់​នេះ ត្រូវ​ធ្វើជា​ប្រចាំទោះបីជា​លោកអ្នក​បានទទួល​ការងារ​សមតាម​បំណង​ក៏​ដោយ​ ព្រោះ​ជំនាញវិទ្យាសាស្រ្ដវាពុំបានស្ថិតនៅទ្រឹង​សម្រាប់​លោកអ្នក​នោះឡើយ ។ 
*** ដកស្រង់ចេញពី​ទស្សនាវដ្ដី​អាន-ANT ច្បាប់​ទី ០៦ ប្រចាំខែមករា ឆ្នាំ ២០០៩